Είθε ο Νικόλαος Γερμανός να χαίρεται

Author: 
Αλφόνσος Ακουαρόνε

Επ΄ ευκαιρία της 81ης ΔΕΘ και τα 90 χρόνια από την ίδρυσή της δηλ. 3/10/1926, στο κάλεσμα μιας ανάμνησης κάποιου Σεπτεμβρίου, έχω πολλά να γράψω και να θυμηθώ.
 
Είμαι γέννημα – θρέμμα από μια παλιά οικογένεια της Θεσσαλονίκης (μπαγιάτικη όπως λένε), γεννήθηκα και μεγάλωσα στην περιοχή Βαρδαρίου. Από μικρό παιδί λοιπόν, όσο θυμάμαι μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, οι γονείς μου έπαιρναν εμένα και τ΄ αδέλφια μου τέτοια εποχή στη ΔΕΘ. Πηγαίναμε με τα πόδια ευθεία την Εγνατία και μπαίναμε από την ΧΑΝΘ, επί της λεωφόρου Στρατού.
 
Βέβαια η ΔΕΘ δεν ήταν όπως η σημερινή. Στη λεωφόρο Στρατού (σήμερα Αρχαιολογικό και Βυζαντινό Μουσείο) υπήρχαν καφενεδάκια και μετά την επίσκεψη πηγαίναμε εκεί. Στη θέση του Ι. Βελλίδης υπήρχε το Λούνα Πάρκ, η χαρά των παιδιών αλλά και των επισκεπτών. Ποιος δεν θυμάται τον "γύρο του θανάτου", τα ακροβατικά, την ρόδα, τα συγκρουόμενα και άλλα.
 
Στο βάθος της ΔΕΘ ήταν το μεγαλύτερο κτήριο της "Εθνικής Παραγωγής" . Στην 81η ΔΕΘ λέγεται σήμερα "Ελλάδα και Επιχειρηματικότητα". Μπροστά του το περίπτερο του "Παπαστράτος" ,  "Στάγιερ, και άλλα. Δίπλα τους το περίπτερο των "Εθνών", με το ποικιλόμορφο παζάρι στο υπόγειο και άψογο ρεστοράν στην ταράτσα.
 
Το ομορφότερο και καλύτερο θέαμα ήταν τα πυροτεχνήματα, με τον καταρράκτη από τον Λευκό Πύργο και με την Βενετσιάνικη βραδιά με βάρκες το βράδυ της έναρξης των εγκαινίων.
 
Άλλα χρόνια, άλλες εποχές, μένουν μόνο οι αναμνήσεις.
 
Η σημερινή ΔΕΘ στην ουσία είναι ίδια αλλά με άλλη μορφή: Πέρα από το επιχειρηματικό κομμάτι – όσο έμεινε στην Γενική Έκθεση λόγω των πολλών κλαδικών εκθέσεων που διοργανώνει σε άλλες ημερομηνίες η ΔΕΘ – υπάρχουν τα περίπτερα των κρατικών συμμετοχών, τα αναπτυξιακά περίπτερα και τα επιμελητήρια, οι νέες τεχνολογίες, οι λιανικές πωλήσεις, τα music events, το παιδικό θέατρο, το e- gaming, τα φεστιβάλ γαστρονομίας, το βιβλίο, το αυτοκίνητο. Ακόμα και σήμερα θα πιείς μαύρη μπύρα με λουκάνικο.
 
Εμείς πηγαίναμε νωρίς να δούμε τα περίπτερα και μετά κατ΄ ευθείαν στο Λούνα Πάρκ. Σήμερα νωρίς στα περίπτερα και μετά στις συναυλίες.
Θυμάμαι ένα γεγονός σαν να ήτα σήμερα. Μαζί με την αδελφή μου πήγαμε στην έκθεση και μετά στο Λούνα Πάρκ. Είχαμε 5 δραχμές και παίξαμε στα νούμερα.
 
Τι χαρά όταν γυρίσαμε το βράδυ. Είχαμε κερδίσει 750 δραχμές. Ποιος φαντάζεται τέτοια χαρά.
 
Η ΔΕΘ κρατούσε τρείς εβδομάδες και μία επί πλέον ημέρα για τον Ερυθρό Σταυρό.
 
Ένα άλλο ευχάριστο γεγονός ήταν όταν πίναμε την μαύρη μπύρα "ΦΙΞ" με λουκάνικο ακούγοντας από τα μεγάφωνα ποιο παιδί χάθηκε.
 
Έρχονταν τραγουδιστές, κλόουν και οτιδήποτε άλλο ευχάριστο γεγονός. Το σπουδαιότερο όμως όπως θυμάμαι ήταν η εμφάνιση στη ΔΕΘ της πρώτης τηλεοπτικής εκπομπής στην Ελλάδα. Το θυμάμαι που όλοι οι Θεσσαλονικείς περιμέναμε το γεγονός. Ήταν τοπικής εμβέλειας τότε. Με ρωτούν τα εγγόνια βλέποντάς με να αναπολώ με νοσταλγία τα γεγονότα της ΔΕΘ και τους εξηγώ ότι τότε ζούσαμε όλοι για την ΔΕΘ. Σήμερα όλα είναι ηλεκτρονικά, νέες τεχνολογίες, άφθονη καθημερινή πληροφόρηση, internet, κλπ. Ήρθαν τα πάνω - κάτω. Ήρθε η τεχνολογία μας έφυγε η χαρά της άμεσης επαφής. Ήρθε το άγχος και το στρές και χάθηκε το γέλιο. Αυτές οι αναμνήσεις μου από την ΔΕΘ.
 
Είθε ο Νικόλαος Γερμανός να χαίρεται. Το έργο του συνεχίζεται με άλλους τρόπους.
 
Ακουαρόνε Αλφόνσος